Prokurator oskarżający w sprawie Nangar Khel epatował sąd szczegółowym opisem ran, jakich doznały ofiary Polaków. Jakby był jakimś Hannibalem Lecterem. A to przecież jest wojna! Zobacz, jaki zestaw wojennych okrucieństw ma w swoim laptopie każdy polski „misjonarz”. Uwaga, jeśli masz słabe nerwy, nie klikaj.

„Wytrzewienie wnętrzności... „ i tym podobne określenia – takimi drastycznościami epatował sąd i media prokurator Frankowski w swym akcie oskarżenia wymierzonym w komandosów z Bielska-Białej. Tak jakby tym szczegółowym rejestrem okrucieństw chciał zagrać na emocji sędziów, zamiast apelować do ich sumienia i rozumu. Na szczęście dla naszych żołnierzy, prokurator został odsunięty od sprawy, ponoć pod jakimś formalnym pozorem, ale należy mniemać, że swą postawą po prostu wkurzył kogoś bardzo, bardzo wysoko. Nie można bowiem uprzedzać się do oskarżanych i traktować ich jak hitlerowskich ludobójców.
Kolejny kwiatek z językowej łączki prokuratora: „Wyglądało to tak, jakby prowadzili ćwiczenia na celność”  - powiedział o ostrzale w wykonaniu polskich żołnierzy. A co, mieli strzelać na oślep? Albo Allachowi w okna? Po prostu metodycznie, salwa po salwie, wstrzeliwali się w cel – jak zawodowcy.
No i okazało się, że prokurator nie wziął pod uwagę raportu Amerykanów i CIA wg których w wiosce ukrywali się talibowie i była ona ich naturalnym matecznikiem. Co prawda, nasi sojusznicy zastrzegli, że Polacy mogli strzelać rozważniej i na początku mniejszym kalibrem, ale od takiego zastrzeżenia do oskarżenia o ludobójstwo droga daleka jak stąd na Madagaskar!!!
Przy okazji odsunięcia prokuratora, Gazeta Wyborcza przypomniała smaczny epizod pokazujący ponurą rolę prokuratury wojskowej, która tylko czyha, aby założyć komuś kajdanki na łapy. Otóż swojego czasu polski „gunner” (strzelec) z hummera ubił kierowcę cysterny, która zatarasowała drogę konwojowi i nie chciała zjechać z drogi mimo ostrzeżeń, salw ostrzegawczych itd. Wszystko było zgodne z procedurami, a okoliczności wyglądały na atak terrorystyczny. Żołnierz zamiast dostać nagrodę, miał być aresztowany. Wybronił go były już szef krakowskiej brygady desantowej gen. Jerzy Wójcik, który żołnierzowi znalazł na gwałt dobrego obrońcę z Łodzi. A ten był tak cwany, że wyrolował wojskowych „proroków”. Ale i tak musiał się posługiwać sztuczkami. Twierdził, że nasz żołnierz był w szoku itp. Czy to nie jest nienormalne, powiedzcie sami! Najlepiej na naszym forum.
A co do drastyczności, to weszliśmy w posiadanie pakietu zdjęć, jakie wymieniają między sobą wszyscy misjonarze udający się do Iraku i Afganistanu. To tak dla przestrogi. Żeby pamiętać, że wojna to krew, flaki, ból i poniżenie. To agonia w rowie – bez ręki, nogi, oka... Bez nadziei.
Tych zdjęć żołnierze nie pokazują rodzinom. Bo zdarzały się przypadki, że żona lub matka, widząc te okropności dostawały histerii i po prostu zabraniały żołnierzowi jechać na misję.
Obejrzyjcie te zdjęcia. Ku przestrodze. Wojna to jednak jest wojna. Okrutna sprawa. Zobaczcie, co zostaje z komandosa, gdy trafi go bomba zapalająca. A potem – szacuneczek do żołnierza!

Zdjęcia drastyczne	Zdjęcia drastyczne	Zdjęcia drastyczne
Zdjęcia drastyczne	Zdjęcia drastyczne	Zdjęcia drastyczne
Zdjęcia drastyczne	Zdjęcia drastyczne	Zdjęcia drastyczne
Zdjęcia drastyczne	Zdjęcia drastyczne	Zdjęcia drastyczne
Zdjęcia drastyczne	Zdjęcia drastyczne	Zdjęcia drastyczne