Zimny mamy czerwiec. Pogoda niby typowa, ale coś w niej nie gra. Kilka miesięcy temu pisałem o sposobach wywoływania zmian pogodowych, które były testowane w Stanach Zjednoczonych i Związku Radzieckim. Mniejsza o efekty, bo te były opisywane tylko przez propagandę. Chodzi po prostu o to, że kiedyś niewiele się udawało, ale inaczej może być dziś.

Naukowcy kilka lat temu odkryli nowy rodzaj chmur. Już na pierwszy rzut oka brzmi to zupełnie bezsensownie i niewiarygodnie. W końcu od setek albo tysięcy lat człowiek wpatruje się w niebo i nagle okazuje się, że dopiero w naszych czasach nad naszymi głowami odkrywamy coś, co kilka milionów naszych ojców, dziadków i pradziadków nie widziało. Jednak coś chyba jest na rzeczy, skoro nowe chmury zauważono dopiero teraz.
I w tym momencie trzeba cała sprawę podzielić na dwie równe części. Albo cała sprawa jest nic nie warta, czyli po prostu są to zwykłe zjawiska atmosferyczne, albo chmury maja „drugie dno”.
I wpatrując się w to drugie dno można także dostrzec dwie rzeczy – albo jest to efekt zmian klimatycznych, albo ktoś się z nami nieładnie bawi. Bo to, co widzicie na fotografii na pewno nie jest efektem czyjejś doskonałej znajomości programów graficznych. Takie chmurzyska wykreowała natura – z pomocą lub bez człowieka. Jeśli rozwiązanie jest to drugie – to trzeba się zastanowić „po co?”. Najprawdopodobniej jest to zatem jakiś efekt uboczny militarnych prób i doświadczeń prowadzonych na naturze, a ściślej – na zjawiskach atmosferycznych. Co mogą zanieść takie chmury nad terytorium wroga? Potop? Bombardowanie piorunami? A może to jakieś naturalne wory z trującymi gazami? Piorun jeden wie! Na razie... Bo prędzej czy później z militarnych laboratoriów zawsze coś wypływa...
Przed laty próby sterowania pogoda zakończyły się dość marnie – w sensie Amerykanie sprowadzili kataklizm na siebie. Ale nie wierzę, żeby nie próbowano dalej. Oczywiście z należyta ostrożnością. W końcu „broń pogodowa” jest tego typu, że nikomu nie można udowodnić, że ją zastosował…
Grenadier