Stare przysłowie mówi – człowiek strzela, Pan Bóg kule nosi. Czyli – jak już nacisnąłeś spust karabinu – nic nie możesz zrobić, bo pocisk będzie leciał mniej więcej tam, gdzie celowałeś. Tak było, jest, ale nie koniecznie będzie.

Pierwsi nową amunicję maja dostać snajperzy. Ma ona, podobnie jak np. rakiety, manewrować w czasie lotu.
Odkąd wynaleziono proch, czyli od ładnych kilkunastu wieków do dziś, pocisk opuszczający lufę karabinu czy armaty, leciał tylko samą siłą rozpędu, którego nabierał podczas strzału. Fakt, było kilka pomysłów wyposażenia go we własny napęd (np. pistolet rakietowy), ale wszystkie okazały się, delikatnie mówiąc, niewypałami. Konstruktorom problem sprawiają bowiem dwie rzeczy – albo niewielkie rozmiary pocisków, w których nie za bardzo da się coś upchać, albo potężne przyśpieszenie w momencie strzału (w ułamku sekundy od zera do np. 1000 metrów na sekundę), które jest stanie zniszczyć delikatną elektronikę umieszczoną wewnątrz.
Z pierwszym problemem z czasem sobie poradzono. Dziś coraz częściej, zwłaszcza w artylerii, skorupy pocisków wypełnia się urządzeniami zwiększającymi skuteczność samej broni – np. powodującymi odpalenie podczas przelotu nad zadanym rodzajem celu. Gorzej z amunicja małokalibrową. W ważący kilka gram pocisk niewiele się da wsadzić. A jednak Amerykanie chwalą się, że udało im się spowodować, że amunicja karabinowa może zmienić trajektorię lotu.
Technologia nosi nazwę EXACTO – mniejsza o to, co oznacza. Wiadomo bowiem tylko tyle, że udało im się zmieścić w pociskach miniaturowe moduły GPS, które mniej więcej po około pół sekundy po strzale powodują korektę lotu pocisku zgodnie z nowym położeniem celu. Nie ma oczywiście mowy o manewrowaniu w stylu rakiet czy kilku korektach trasy – czas lotu jest po prostu zbyt krótki. Ale już sama możliwość wprowadzenia poprawki po strzale – to prawdziwa rewolucja.

Grenadier