Gdy kilka tygodni temu wzniecono wokół naszego portalu medialną wrzawę za to, że opublikowaliśmy krwawe zdjęcia z wojny w Iraku, dwaj autorzy „Gazety Wyborczej” zbierali materiał do swego reportażu o najbardziej krwawej bitwie polskich żołnierzy od II wojny światowej. Nasze foty to przy ich relacji pikuś.

Ta bitwa rozegrała się w Karbali 6 kwietnia 2006 roku. Polscy żołnierze do spółki z bułgarskimi bronili wtedy City Hall, czyli tamtejszego ratusza przed wojskami Muktady del Sadra. Arabowie atakowali niczym Turcy pod Kamieńcem Podolskim – szli całym tłumem. Jak jedni padali, to zastępowali ich kolejni. „Wyborcza” pierwsza opisała tę jatkę.
Jeśli mowa o tym, że była to najbardziej krwawa bitwa polskich żołnierzy od II wojny światowej, to trzeba zaznaczyć, że chodzi o krew wroga. Polscy żołnierze natłukli Arabów może nawet więcej niżby sobie strzelali na naszej wirtualnej strzelnicy (swoją drogą – zapraszamy!). Niektórzy z nich wpadli przez to w doły i traumy.
Każdy prokurator, a i dziennikarz, próbujący w przyszłości i przy okazji innych bitew, do których zapewne dojdzie, stawiać naszym żołnierzom absurdalne zarzuty o ludobójstwo, powinien najpierw przeczytać dokładnie cykl tekstów reporterów „GW” - Marcina Górki i Adama Zadwornego. Wam, nasi Czytelnicy też go polecamy (odnajdziecie w sieci), a póki co, wybrane przez nas z tej relacji sztuczki arabskich terrorystów. Zobaczcie jak przebiegły bywa wróg, zanim dacie wiarę rozmaitym gryzipiórkom, którzy twierdzą, że nasi żołnierze to przestępcy.

1.Sztuczka na rozpędzony autobus
Fragment tekstu:
„Karbala zbudowana jest na środku pustyni. Ta pustynia to skała pokryta niewielką warstwą piasku. Każdy, kto chciał, mógł bez żadnego problemu wjechać do miasta pustynią, omijając nasze posterunki na drogach.
2 kwietnia 2004 r. rozpędzony autobus próbuje staranować posterunek pod Karbalą obsadzony przez polskich i irackich żołnierzy. Zamachowiec chce odpalić ładunek wybuchowy. Polacy strzelają, ale autobus z martwym kierowcą wbija się w tłum pielgrzymów i wojskowych. Ciężko ranny zostaje polski żołnierz i kilkunastu Irakijczyków."

2.Sztuczka na ostrzał z meczetu
Fragment tekstu:
- Szli jak Turcy na Kamieniec Podolski w ostatniej części "Przygód pana Michała". Falami. Waliliśmy do nich cały czas! Jak jedni padali, to inni zabierali ich z ulic na dwukołowych wózkach przypominających nasze saturatory z Peerelu. Strzelamy, a oni wciąż nacierają! Bałem się, że zaraz skończy mi się amunicja. A oni podchodzą coraz bliżej!
Wszystkim Foksom udziela się bojowe uniesienie. Największa w życiu dawka adrenaliny.
Fox 4: - Nagle walą do nas z minaretu, z RPG! Prowokacja! Nie możemy odpowiedzieć ogniem, bo prawo wojenne zakazuje atakowania obiektów religijnych. (...)
Fox 4 był w BRDM przy głównym wejściu do City Hall. - Tej nocy wystrzelałem 70 procent amunicji - mówi.
- Z jakim skutkiem? - pytamy.
Wzrusza ramionami.
Fox 1 odpowiada: - Rano na ulicach wokół City Hall iraccy policjanci naliczyli 80 trupów. Załadowali ich na drewniane wózki. (...)
Amerykanie przysyłają z pomocą samolot bezzałogowy, ale ten w miejskim terenie niewiele może zdziałać. A znów walą do nich z minaretu.
Fox 1: - Nie wytrzymałem. Pierdolnęliśmy w ten minaret i był spokój.

3.Sztuczka na obcięty kielich RPG
Fragment tekstu:
„Podczas kolejnej fali szturmu na City Hall wśród rebeliantów pojawiają się "hydraulicy z RG-rurą". Polscy żołnierze mówią tak o rebeliantach uzbrojonych w RPG (Ręczny Przeciwpancerny Granatnik).
Fox 1: - Obcinali im kielichy, aby mieściły im się pod sukmanami. To zmniejsza ich celność. Ale przy tak małej odległości, z której do nas walili, to nie miało znaczenia.
Jeden z Foksów obsługuje działko w BRDM, kiedy wprost na niego wylatuje gość z granatnikiem. Z chustą na głowie, w białej szacie, z imieniem Allaha na ustach. Żołnierz nawet nie mierzy. Strzela. Widzi, jak na ziemię spadają krwawe strzępy, które zostały z "hydraulika".