Pewnego letniego wieczora patrol żandarmerii wojskowej objeżdżający leniwie jednostkę strzelców górskich w Nysie, postawiony został w stan czujności niezwykłym widokiem. Oto przy płocie kanary dostrzegły dziwną figurę, ni to gimnastyczną, ni to cyrkową... Młoda dziewczyna stała na podmurówce tyłem do metalowych prętów ogrodzenia i wypinając pupę, trzymała się jednocześnie dłońmi płotu, co wyglądało jakby robiła głęboki skłon przy drabince gimnastycznej. Z drugiej strony płotu przylegał do niej żołnierz - z dłońmi rozciągniętymi na płocie jakby w geście ukrzyżowania.
Żołnierz nie miał na sobie spodni. To znaczy miał je, ale opuszczone na buty. Zarówno chłopak jak i dziewczyna mieli zamknięte oczy.
Wóz żandarmerii podjechał pod parkę niezauważony, ale nie dlatego, że miał taki cichy silnik i wygaszone światła, tylko dlatego, że para tak mocno zaabsorbowana była miłością. Żołnierz na płocie był jednym z tych licznych przedstawicieli polskiej armii, na których nie działał brom ani przestrogi dowódcy. To było widać po jego , mhm, aktywności...
I nagle kierowca w wozie żandarmów zapalił reflektor. Przyłapani niczym zające na środku drogi, kochankowie osłupieli na moment, po czym on odkicał w podskokach ze spodniami pętającymi mu stopy, ona zaś, błyskawicznie, opuściwszy spódnicę, czmychnęła w pobliskie krzaki. I tyle ich widzieli żandarmi, te psy ogrodnika, które same nie zeżrą, ale i komuś nie dadzą...
Na miejscu miłości pozostała jednak reklamówka. A w niej dwie butelki martela, super drogiego koniaku, który był w tych okolicznościach niezwykle zadziwiający. Bo skąd taka ekskluzywna gorzała u prostego żołnierza i jego markietantki zza płotu? A może z włamu?
Po szybkim śledztwie przeprowadzonym w jednostce ustalono, że hrabiowskie alkohole częściej trafiały w przeszłości za płot, a potem w gardła wojaków. Ich dostarczycielką była niezmordowana seksualnie córka lokalnego chirurga, która po prostu ilekroć chciała wynagrodzić żołnierzom ich erotyczne wysiłki, tylekroć podbierała tatusiowi flaszkę. Pan doktor i tak nie był w stanie się połapać, miał tych koniaków całą piwnicę.
Wtedy jeszcze nie było CBA, a ludzie wyrażali swą wdzięczność lekarzom, wręczając im procenty, a nie pisząc na nich donosy.

źródło: sierż. rez. Adnrzej R., Konin.