Powiada się, że stara miłość nie rdzewieje. Okazuje się, że stare pożądania także nie. Ba, ono sobie dojrzewa jak wino, żeby nagle strzelić – niczym szampan. I może strzał nie jest tak obfity jak za młodu, ale przynajmniej nie taki szybki, żeby nie rzecz – przedwczesny.

Oto historia opowiedziana nam przez naszego portalowego kolegę, który odsługiwał wojsko w Mińsku Mazowieckim w latach 80.
„Ja jestem ze Ściany Wschodniej, nie napiszę konkretnie skąd, bo moja zona wchodzi na ten portal i czyta tu głównie rubrykę „Sex & brom”, a sami zaraz zobaczycie, dlaczego nie chciałbym, aby przeczytała akurat tę rubrykę.
No więc dobra, służyłem w Mińsku i poznałem tam dziewczynę. Nie była to może Miss Mazowsza, ale miała w sobie coś, co sprawiało, że ile razy ją widziałem, tyle razy moje podbrzusze doznawało spazmów. Jakiś rys urody plus temperament plus urok. Zakochany byłem na umór, ale co zrobić, kiedy w domu czekała dziewczyna. Chodziliśmy jeszcze od podstawówki. Nasi rodzice i w ogóle wszyscy znajomi byli przekonani, że z tego będzie ślub, my z nią zresztą też.
No ale na razie była tamta fascynacja z Mińska. Randki, seks, tańce, alkohol, liściki... Nie wiedziałem, jak sobie z tym poradzę po wyjściu do cywila. Czy nie zwariuję z tęsknoty. Ale nie, po powrocie dość szybko wskoczyłem w stare koleiny. Praca, rodzina, no i dziewczyna, która stała się wkrótce żoną. Dziecko, potem drugie... Dość szybko doszedłem do wniosku, że tamto z Mińska to nie była prawdziwa, trwała miłość. Bo nie była, z żoną, mimo okresowych burz, jest mi dobrze.
Jeżeli jednak tamto nie było miłością, to już pożądaniem ogromnym. Które przetrwało do dziś, bo.... Kto by wtedy, za komuny, pomyślał, że powstanie kiedyś coś takiego jak internet. Ta przecież do sąsiedniego miasta człowiek się nie dodzwaniał... Ja mam profil na naszej klasie. U was, na koledzyzwojska, też mam, ale tam też. Sorry... Pewnego dnia patrzę, a na mój profil weszła jakaś pani. Koło czterdziestki, taka dobrze utrzymana dama. Coś mi w jej twarzy pasowało, w tych oczach, uśmiechu. Imię, jak to imię... Bo to jednemu psu Burek? Natomiast nazwisko nic mi nie powiedziało. Ona mnie zaprosiła do swoich znajomych. Odrzuciłem, bo moja żona sprawdza mi wszystko: portfel, komórę, także profil na n-k. Ale ona niezrażona napisała do mnie list. To była tamta dziewczyna z Mińska!!!
Mieszka już w Warszawie, nazwisko ma od męża. Trójka dzieci. Oczywiście, że odpisałem. Natychmiast. Nie żeby się we mnie obudziła miłość. Ale jakaś taka nostalgia, no i to pożądanie... Zagrało mi w podbrzuszu, jakbym znów był młodym byczkiem. Ja czasami mam delegacje do Warszawy, umówiłem się z tamtą, okłamałem żonę i pojechałem.
Zobaczyłem kobietę starszą o 20 parę lat, nieco zmęczoną życiem, ze zmarszczkami i nadwagą, ale... ale poczułem takie samo podniecenie jak za młodu. Wzięliśmy hotel. Nieelegancją wobec tej damy byłoby byłoby wywlekanie tu szczegółów tamtej nocy. Powiem tylko tyle: wszystkie numery świata i dużo lepiej niż za młodu. Rany, ja zadziwiłem tej nocy sam siebie.

Skomentuj