Zapraszam na mojego bloga: www.czerwoneberety.pl
...Skończyła się część oficjalna, apele, pogadanki i inne tego typu, wątpliwej jakości atrakcje. Teraz przyszła kolej na szkolenie podstawowe, zwane potocznie unitarką. Kaprale zabrali się ochoczo do pracy. Mogli się wreszcie wykazać wiedzą jaką zdobyli pół roku wcześniej od starszych kolegów. A była to wiedza, przeogromna. Uczyli nas na przykład wchodzenia i wychodzenia z pomieszczeń. Temat był na tyle skomplikowany, że zajął prawie połowę dnia. Kapral siedział w zamkniętej sali na górnej gałęzi wozu (piętro łóżka wojskowego) . Pluton do którego należałem dostał pierwsze bojowe zadanie. Mieliśmy pojedynczo wchodzić do sali, zameldować się i opuszczać pomieszczenie. Proste? Mogłoby się wydawać, że tak. Zapukałem zdecydowanie w drewniane drzwi oczekując ze środka zaproszenia do wejścia. Niżej !! – usłyszałem zza drzwi zachrypnięty głos kaprala. Kurwa, co niżej? – pomyślałem zdziwiony. Niżej !! – dobiegło zza drzwi po raz drugi. Kucnąłem i zapukałem ponownie, tym razem u dołu drzwi. Wyżej !! – delektował się kapral. Tym razem zapukałem u samej góry. W końcu padło oczekiwane: wejść! Wszedłem lekko zmieszany, bo nie wiedziałem co mnie czeka po drugiej stronie futryny. Zamknąłem za sobą drzwi, żeby mi kociej kity nie przytrzasnęło (wszystko według zaleceń starej fali). Ściągnąłem beret z głowy i tak przygotowany stanąłem w postawie zasadniczej ( na baczność) zaczynając recytować meldunek. Panie kapralu, szeregowy elew Pałucki melduje się…. I tu następują różne wersje tego samego meldunku. Można się meldować z zapytaniem, na rozkaz lub z powiadomieniem. Czułem, że to nie będzie proste. Ja nie skończyłem i nadal byłem w środku sam na sam z tym świrem. Nie pamiętam już co meldowałem, ale chyba mi nie poszło, bo jak skończyłem to kapral kazał mi wypierdalać i powtórzyć zdarzenie. I tak sobie próbowałem kilka razy żeby zadowolić mojego szkoleniowca. A, że w plutonie większość była uzdolniona podobnie jak ja, więc to kretyńskie przedstawienie przeciągnęło się do obiadu. Do dzisiaj mam traumę jak widzę zamknięte drzwi. Nigdy nie wiem czy pukać w środku, na dole czy najlepiej od razu u góry.