chorąży, ps. "Łapa" - dowódca plutonu. W stanie wskazującym na wojenny miał pluton "młodych". Ala Łapa, jak to Łapa - wypił sobie zanim poszedł na zajęcia wieczorową porą. Dostał takiego animuszu, że uwierzył naprawdę, iż jest wojna. Ubrał szwejów - tych młodych - w OP-1, maski i wyprowadził na ulicę. Jak w każdym plutonie były 3 km PK. Kazał ustawić za bramami, rogami ulic w kierunku Wrocławia. Reszta leżała na chodnikach i pod drzewami. Zatrzymywali każdy pojazd. Wyobraźcie teraz sobie, jak taki "ufoludek" wyrastał przed samochodem. Po którymś z rzędu alarmie w ówczesnej Komendzie Milicji w Kłodzku, zaistniała sytuacja, żeby ściągnąć do koszar ten "zaangażowany" pluton. Milicja się bała. Znów ja zostałem wezwany alarmowo do kompanii. Poszedłem do Łapy. Powiedziałem, to co miałem powiedzieć, a zaczynało się od: "ch....", pluton wrócił do koszar, Łapa dostał po łapach i tak się skończyło.
Uśmiech.