strzelanie z km PK na 300 m. Jeździł sobie po szynach taki człowieczek (makieta) udający łącznika n-pla. I trzeba go było trafić, żeby tarcza padła. Nie chwalę się (ale jednocześnie chwalę), nie nadążała makieta wstawać. Krótkie serie po 5-6 strzałów i cwaniak padał.

pluton na poligonie (byłem dalej dowódcą plutonu) - strzelanie plutonem w natarciu - rzut m.in. granatem zaczepnym (jaki symbol?) strzelanie do do tarcz, czyli n-pla, a stał sobie w terenie czołg (makieta), no i trzeba było w toto trafić z rgppanca - celowniczy jak zwykle nie mógł trafić - miał 3 pociski - wku..... się i strzeliłem z kałacha do tarczy (makiety) - cholera padła, pluton wykonał strzelanie.

kiedyś kapral (mój dowódca drużyny) założył się ze mną, że nie trafię w pudełko od zapałek z odległości 50 m z kbks-u. Dla dodania powagi sytuacji włożył swój zegarek do pudełka. Miałem oddać 3 strzały. Po drugim strzale nie miał już zegarka. Co na to dzisiejsi prawie "żołnierze", gdzie fantazja?

a jeśli ktoś mi uwierzy, to stwierdzam, że na treningu strzeleckim przygotowującym do Mistrzostw Strzeleckich WOP, z postawy stojąc, z wolnej ręki z kbk AK, miałem 10 dziesiątek na 10 strzałów - 100 m.
Potwierdzi to Staszek Kryus z Kłodzka.

a tak nawiasem - swego czasu byłem wice-mistrzem WOP w strzelaniu z kbkAK, mam paterę jako dowód. Na 10 strzałów miałem 99 punktów (9 dziesiątek i jedną 9) - no kto jest lepszy teraz? Strzelanie z wolnej ręki leżąc - jeśli ktoś się na tym zna. 100 m.

będąc dowódcą, plutonu z plutonem na poligonie, miałem strzelanie do śmigłowca. Koledzy (dowódcy plutonów) określili mi czas na powrót do obozowiska (grzały się flachy), a śmigłowiec (makietę) trzeba było zestrzelić. Zanim doszliśmy do miejsca strzelania, stwierdziłem, że trzeba już wracać, żeby zdążyć na "przyjęcie". Więc strzał był tylko jeden - oddany przeze mnie - w linkę mocującą makietę z odległości 100 m. To był koniec strzelania, bo "śmigłowiec" spadł na ziemię. No cóż, "szweje" sobie wtedy nie postrzelali, a ja udowodniłem, że jestem snajperem.

kompania na jednym z poligonów miała strzelanie do spadochroniarzy (byłem dowódcą plutonu). Wyznaczyliśmy sektory i kierunki ognia, nastawy celowników, przyleciał samolot, wyrzucił worki z piaskiem na spadochronach i poleciał. Jako dowódcy staliśmy z tyłu, żeby korygować ogień. Padła komenda "ognia", no i zaczęło się ....Wszystko grało, dopóki wiatr nie zaczął znosić tzw. spadochroniarzy na nasze tyły. Nikt z dowódców plutonów nie mógł już zapanować. Taki zapał wstąpił w "szwejów", że normalnie odwracali się i strzelali zawzięcie do celów coraz bardziej obniżających swój lot. Jedyne wyjście to "gleba". Oj, poleżałem sobie wtedy na ziemi, dopóki nie skończyła się amunicja (każdy miał po 30 szt., a km-y PK pełne taśmy). Ale strzelanie na 5.

na jednym z poligonów, strzelanie pojedynczo-bojowe, chcieliśmy uzyskać dobre wyniki, żeby przełożony był zadowolony, a parę groszy wpadło po poligonie do kieszeni (byłem dowódcą plutonu). Wpadliśmy na pomysł, żeby tarczowemu, który kierował podnoszeniem tarcz na osi i pisał wyniki dać "flachę". I tak zrobiliśmy. Ale już po 2 "setkach" chłopak wyraźnie był "naprany". Widzieliśmy, że zanim któryś z żołnierzy strzelił - tarcza opadała...Ale strzelanie na 5, dowódca kompanii szczęśliwy, komendant zgrupowania przyznał po parę groszy, tarczowy sobie wypił, żołnierze chwalili się wynikami. I jak tu nie wspominać tak miłych czasów?

I to było coś,co mnie chyba najbardziej kręciło w armii!Ale jak na złość moja kompania(Eskadra Techniczna)z tego co pamiętam strzelań miała niezbyt dużo:/...A Kałasz,to chyba najlepszy karabin na świecie-i popieram,że postrzelało by się,postrzelało8)

Oj, dałoby się ognia z kałasza. A miałem celną broń. A może celne oko :-). A kałasz był z drewnianą kolbą. Po zmianie JW dostałem giwerę z kolbą składaną. I skończyły się dobre noty na strzelnicy.